Bu gece Kur’an’ın sesi göğe yükselirken, kelimeler dudaklarımızdan değil, kalbimizin en kırık yerinden dökülsün…
Bu mukabele bir hatim değil sadece; bu, pişmanlıkların hesabıdır.
Mahallenin en sessiz evinde bir anne yaşardı.
O evde her Ramazan mukabele okunurdu.
Perde hafif aralık, masa örtüsü tertemiz, Kur’an rahlenin üstünde…
Ama o evin içinde bir eksik vardı.
Dün bir fotoğrafta gözlerini gördüm
İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın
Bilsen neler anlattı bana, sessizce
Bir sevgiyle derinleşen bakışların.
Orda değildin sanki, bir başka yerde
Devamını Oku
İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın
Bilsen neler anlattı bana, sessizce
Bir sevgiyle derinleşen bakışların.
Orda değildin sanki, bir başka yerde




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta