Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
evet ne kadar acımasız ol sakta doğaya karşı kazanan sonunda doğa olacaktır çünkü doğanın en büyük gücü yaradandır yaradan mazlumun yanındadır mazlum insana karşı doğadır hisli yüreğine sağlık sayın ALMAMIŞ
sağol hocam .
ÇOCUK YÜREĞİNE SAĞLIK
hayatı hoyratça kullanarak kaybetmedik mi onca güzelliği.teşekkürler perihan hanım
hayat hoyratça harcanmasa güzel olacak ama acıyı seviyor sanki insan.
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta