Gazzeye eman - et Şiiri - Edibe Akgün

İnsan insana emanettir!
İnsan insandan sorumlu idi!
İnsan eşrefi mahlukattı!
Yaratılırken ahsen-i takvimdi

Nefsine yenilerek, evrildi
Esfeli safiline maalesefki
Kadını, çocuğu saymadı, yedi
Kalpte, kedi köpek fahişe

Müste'min idi
Emanname Kur'an-ı Kerimdi
Müstemen Nebisiydi
Emanı El-Kâdir

Bitecek elbet, fasıklarla gaflet
Ahirette bitecek, mazluma zulmet
Gizler kendini, şiddet, dehşet
Doğarken kefenledi, melekle felek

Doğuran gülümsedi, sevgiyle sardığı
Gözünü açar açmaz,bestı feryat figanı
Gençliğinde kapıldığı,şehvet rehavete

Ceset var, insan yok maalesef
Çıkar, menfaat, hasetle, ölüme dek
Sevgisizce sefaletle şeytanca serbest

İnsan insana ilaç olamaz mı
insana, güven olamaz mı
Peki ya, insan okursa kitabını

Faiz zina, içki fal
Hadi sende biraz kal
Kalacak mıdır sana mal

Ruh senin san
Komut veren kim
Damarlarındaki fütürsuz kan

Bir duha
Bir ihlas
Bir FATİHA
Hala da uyanmaz mı