GAZZELİ ÇOCUK
Nerede meyve açan ağaçlar,
Yıkık duvarların arasındamı?
Bak un bekleyen çocuklar,
Birazdan susacaklar.
Bir un çuvalından daha hafifdik
İnsanlığa çok ağır geldik.
Parçalanmış bedenlerimizle,
Keyfinize taciz ettik.
Nerede bizi taşıyacak Burak?
Ay ışığını beklemeliyiz,
Gece gökyüzünde uçmak için.
Gündüz uçurtmalar uçacak.
Çocuklar için insin Cebrail,
Feryadımıza elçilik etsin.
Gelirken bulutları da getirsin,
Susuz kaldı ümmeti Nebî’nin.
Biraz saklambaç oynayalım.
Belki görmez bizi kargalar.
Kuşlar; Ebabillere haber edin.
Ebreheler yine katlediyor bizi.
Kayıt Tarihi : 30.8.2025 00:26:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!