Bir kız yaralanmış dediler körpe yüzünden
Yaş damlası tek tek düşüyor nemli gözünden
Müsteşfede doktorla çekingen konuşurken
Bir titremedir hissedilir yeğni sözünden
Taşlar duruyor şimdi yıkık hâne yerinde
Yoktur bir ufak tezkere mahvolmuş evinde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta