Gazze Geçişlim Şiiri - Muharrem Soyek

Televizyonda büyük ekran seyrinde
Gazze geçiyor dron görüsünde,
Ne sokak kalmış ne cadde
Her yer yıkık moloz yığını sadece…
Ne var ki yıkımdan öteydi sadist zorbalık
Bu denli utanç yüküyle eğilmedi insanlık
Hiç bu kadar kimsesiz kalmadı acı gerçek...

Açılan soykırım davası
Kimine göre utanılası
Yahudi düşmanlığı sayıldı;
Sessizlik bastı kalanı
Zalimin kılıcı uzadı
İnsanlık kısa kaldı,
Vicdanlı eller bağlandı
Adalet çaresiz kaldı…
Bir lokma ekmek
Bir yudum su vermek
Havada asılı kaldı.
Okul hastane cami demedi
İçindekiler böcekti sanki
Yaktı yıktı ezdi geçti
Zalimin amansız nefreti.
Canhıraş feryatlar gökleri inletti
Özgürlük havarisi uygarlık, görmezden geldi.
Belki de son sınavdır bu insanlık namına
Yargısız sorgusuz nefret gücü karşısında
"Dur!" demeye bir nebze onurdansa uygarlık,
Artık seçenek olmaktan çıkmalı yansızlık
Vicdan sabrına isyanla açmalı haktan bir sancak…