Gazze Geçişi Şiiri - Muharrem Soyek

Televizyon kutusu büyük ekran
Gazze geçiyor kuş kanadı yayından,
Ne cadde ne sokak ne de park bahçe
Sadece moloz yığını patlak binalar…
Ne var ki yıkımdan ötesiydi sadist zorbalık
Bu denli utanç yüküyle eğilmedi insanlık
Hiç bu kadar kimsesiz kalmadı acı gerçek...
Sessizlik bastı dolar kullarını
Açılan soykırım davası
Kimine Siyonizm düşmanı
Uygarlık utancı sayıldı;
Zalimin gölgesi uzadı
İnsanlık kısa kaldı
Adalet susa kaldı
Merhametin eli bağlandı,
Bir lokma ekmek
Bir yudum su vermek
Havada asılı sözlere kaldı…
Süt bebelerini
Böcek gibi ezdi
Çocuk demedi kadın demedi
Zalimin amansız eli;
Canhıraş feryatlar atıldı
Feryat ki arşa çıktı duyulmadı
Belki de son sınavdadır insanlık
Yargısız sorgusuz ölüm gücüne karşı
Seçenek olmaktan çıktı yansızlık
Dur demeli onurdansa uygarlık
Vicdan sabrına isyan bir sancak…
*