Aşkınla harâb oldu bu gönlüm, ne çâre kim
Bir derde mübtelâyım ezelden, ne çâre kim
Vuslat diye sunduğun o bir lahza-i hayâl
Ömrümce süren hicrana döndü, ne çâre kim
Çeşm-i siyâhında nice bin fitne gizlidir
Bir bakışınla yandı bu cânım, ne çâre kim
Ben sabr u sükût ehli idim, ey nigâr-ı naz
Feryâda sürükledi bu sevdan, ne çâre kim
Aklım dedi “terk eyle bu sevdâ-yı muhâli”
Gönlüm dedi “kaderdir, katlan”, ne çâre kim
Bir ben miyim bu derd ile virâne hâline
Dünyâ dahi sensiz bana zindân, ne çâre kim
Erilhani düşer bu aşk ile dîvâneler safına
Âkıbetimdir yanmak ezelden, ne çâre kim
Kayıt Tarihi : 6.1.2026 16:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!