Gazel
Edebî susmayı derpiş eden âhir konuşur
Kimi nikbin kimi hicran ile kaahir konuşur;
Ne çıkar: “maraz-ı hacetde sükut ikrar”sa
Ehli teyid-i muhabbet, diye zâhir konuşur.
Söz gümüşdür, sükut altın sözü gerçek lâkin,
Nice üstad-ı tekellüm de cevâhir konuşur;
Geceler bir sonu gelmez çiledir uşşaka,
Her seher aldanarak Zühre’ye Tâhir konuşur;
Süzülüp gamlı hazan akşamı gül bahçesine,
Hazzı hicranda duyan bülbül-i sâhir konuşur;
Çok zaman Tahir’e şan vermez olur insanlık,
Söz bizim cedlere düştükçe mefâhir konuşur.
Eski bir çeşmede, bir kubbede, rengin çini’de
Bir büyük sır gibi hâla o meşâhir konuşur.
Benzemek lafz ile eslafa ne mümkin Nail,
Şiir erbabı Fuzuli gibi mâhir konuşur.
Kayıt Tarihi : 20.9.2016 14:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!