Bir garip gül,boynu bükük;
Yüzü Hakka doğru dönük!
Yaprakları,yırtık dökük;
Gel ağlama,garip gülüm...
Bir çılgın rüzgar mı vurmuş?
Haksızlık tuzak mı kurmuş;
Ejdere karşı mı durmuş?
Sen ağlama garip gülüm...
Bülbül figan ile ağlar;
Dere hazin,hazin çağlar;
Viran olmuş cennet bağlar;
Gel ağlama garip gülüm...
Her derdin çaresi Hak ta!
Sen gönlün koma merakta;
Haksızlık yok son durakta!
Gel ağlama garip gülüm....
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta