Birgün mutlu olsam ben bu dünyada,
İster gerçek, ister olsa rüyada,
Bende isterim herkes gibi ağlamak yerine gülmeyi,
Mutlu olsam beklermiydim dörtgözle ölmeyi.....
Yıllarca tek kişi vardı beni hayata bağlayan,
Garip melek Anam,kahrolup benim için ağlayan,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta