Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ne mutlu, böyle bir din kardeşi ve karındaşı olanlara. Ama ne yazık ki, biz böyle karındaşlardan mahrum kaldık. Bizimkilerin hepsi de sırtlana benziyorlar.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta