Gardaşım Şiiri - Mehmet Çiftlikli

GARDAŞIM
Uzadıkça uzuyor da aramız,
Yanlarına varılmıyor gardaşım.
Nasır tutmaz yürekteki yaramız,
Pansumanla sarılmıyor gardaşım.

Anlatmak istedim dilim lal oldu,
Aktı yaşlar yanaklarda sel oldu.
Özde olan üvey oldu el oldu,
Hallerimiz sorulmuyor gardaşım.

Dokuza çıktı inmez ki adımız,
Değişmez bir türlü kara bahtımız,
Suçlu diye hüküm vermiş kadı’mız,
Bizim dava görülmüyor gardaşım.

Yüze güleni dost bildik kandık biz,
İçin için kavrulduk da yandık biz.
Bahar geldi çiçek açar sandık biz,
Soldu yaprak dirilmiyor gardaşım.

Neşter vuruldu içim de yarama,
Gelde şimdi sen ölümü arama.
Mezarlıktan belki yerim var ama,
Diri diri girilmiyor gardaşım.

Şu karlı dağlar girsede araya,
Tuz basar olduk yürekte yaraya,
Akıl ermez oldu yazı turaya,
Yanlış doğru görülmüyor gardaşım,

İki kelam söylesen olur hasım,
Hak vaki olsada tutulmaz yasım,
Say ki babadan kalan bir mirasım,
Beden kırka bölünmüyor gardaşım.

Kâh bir zaman doldum bazan sa taşdım,
Uzaktan izledim birazda şaştım,
Yersiz sitemlere öyle alıştım,
Her gönüle girilmiyor gardaşım.

Mehmet i bir kere gördüler çalı,
Anlamaz oldular bende ki halı,
Hiç gözümden kalmadı dünya malı,
Sonra hesab verilmiyor gardaşım.
Mehmet Çiftlikli