Garagız'ın baharı Şiiri - Zeyno Garagız

Bahar gelmiş çiğdemler, elvan elvan kokuşur,
Bezemişler toprağı, bayırlara yakışır,
Sevdalılar göz göze, muhabbetle bakışır,
Bu mevsim bu sefer de, benden ne götürecek,
Belki de yeni yeni, sürprizler getirecek.

Dallar tomurcuk açmış, aşka davet ediyor,
Rüzgâr yanık bir türkü, dinlesene ne diyor,
Artık eski yaralar, yüreğimden gidiyor,
Bu yaranın hesabı, mahşerde görülecek,
Kalbimdeki mateme, artık son verilecek.

Cemrelerin düşüşü, tabiãta can olur,
Bülbüllerin feryadı, gonca güle şan olur,
Bu bahar kederlere, son verdiğim an olur,
Karanlık gecelere, gündüzlerde gelecek,
İçimdeki çocuğun, artık yüzü gülecek.

Turnalar dillerinde türküler dolaştırır,
Arılar muştuları, her yere ulaştırır,
Gökkuşağı renkleri, gönlüme bulaştırır,
Bu dünya ayağıma, yeniden serilecek,
Küllerden doğan ruhum, umutla dirilecek.

Papatyanın beyazı, düşer karalarıma,
Her yaprak bir şiirdir, gönül yaralarıma,
Hüzünler uğrayamaz artık mısralarıma,
Gözlerimden döktüğüm, yaşlarım silinecek,
Bundan sonra benim de, kıymetim bilinecek.

Garagız'ım tüm ruhum bir nur ile boyanır,
Gece yeni masalla, düşlerime dayanır,
Gönlüm sanki ilk defa bir bahara uyanır,
Bu sefer yüreğimde, kabuslarım bitecek,
Gönlümün huma kuşu, dallarımda ötecek.

Zeyno Garagız kalemi 🖊
Zeynep Senem