Elinde soğuk bir mendil, gözleri elmas timsali
Saçları biraz dağınık, yanakları ay emsali
Narin dizleri kırılmış, başı önde gül misali
Döküyor gözyaşlarını annesinin arkasından
Henüz on iki yaşında, dövülmüş sanki haddede
Benimle aynı sınıfta, oturuyor karşı caddede
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




MÜTHİŞ...
KUTLARIM...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta