Gamlanma Ey Gönül Şiiri - Cemalettin Turan

Şu garip başımda nice yel eser,
Gamlanma ne olur, bu dert de geçer,
Her gelen dünyadan gün gelir göçer;
Sabreyle ey gönül, Mevlâm kerîmdir.

Gelenler bir süre kalıp gittiler,
Mum gibi eriyip bir gün bittiler,
Kuş misali gözden uçup yittiler;
Sabreyle ey gönül, Mevlâm kerîmdir.

Nefs denen seraba sakın aldanma,
Nefsinin fendine kapılıp kanma,
Bir tatlı hevestir, ömürlük sanma;
Sabreyle ey gönül, Mevlâm kerîmdir.

Nice kervan burdan gelip de geçti,
Ecel şerbetinden bir yudum içti,
Dünya bir harmandır, ekenler biçti;
Sabreyle ey gönül, Mevlâm kerîmdir.

Zamandır her şeyin ilâcı derler,
Tevekküle sabrın mirâcı derler,
Duâya kulluğun ser-tâcı derler;
Sabreyle ey gönül, Mevlâm kerîmdir.

Kimi insan ağlar, kimisi güler,
Gözdeki yaşları ümitler siler,
Tevekkül eyleyen bir murad diler;
Sabreyle ey gönül, Mevlâm kerîmdir.