zihnimin sarnıcına aktıkça gözyaşın
kendi içinde muhacirdir benliğim
geçmek bilmiyor hüzün
yüzümün mağlubiyetinden...
yüreğin sızısı yüzümün silindiği yerden.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta