Galata Köprüsü Şiiri - Namık Ant Benson

Galata Köprüsü’nde akşam çökerken
Deniz susar, içim konuşur derin
Adımlarım ağır, yüküm görünmez
Bu şehir senden kalan bir yemin

Balıkçıların oltası bekleyiş
Bir umut sallanır karanlıkta
Kimi çeker hayali, kimi kaderi
Ben seni ararım her bakışta

Vapurlar geçer altımdan sessiz
Zaman geçer üstümden umursuz
Ne giden döner, ne kalan tamam
Bu köprüde her kalp biraz yalnız

Rüzgâr adını fısıldar bana
Geceyi deler eski hatıralar
Galata Köprüsü bilir halimi
Çünkü burada çok kalp ağlar

İki yaka değil, iki suskunluk
Birleşir taşların arasında
Birini unutmak için geçilmez
Bu köprü, hatırlamak pahasına