G0z Şiiri - Rasih Hacıkadiroğlu

Bu güzel ve duygu dolu şiir, sonbaharın hüznü ile yaşamın/umudun dirilişini çok zarif bir şekilde harmanlıyor. Şiirdeki akışı biraz daha rafine etmek, kafiye uyumunu güçlendirmek ve imgeleri keskinleştirmek için iki farklı revize alternatifi hazırladım.
​Seçenek 1: Akıcı ve Lirik Revize
​(Orijinal anlamı ve serbest yapıyı büyük ölçüde koruyarak ritmi güçlendiren versiyon)
​Güz Şarkısı
​Sarının binbir tonu,
turuncunun eşsiz renkleri...
Yaprakların hışırtısı
bir hazan türküsü söyler usulca,
kelamsız.
​Alıyor beni içine, sarmalıyor
sonbahar saatleri.
Her şeyin bir sonu var;
yaprakların, yaşamın...
​Dirilmek için ölmenin,
yeşillenmek adına sararmanın
zamanı mı geldi bebeğim?
Sana uzun ömürler dilerim;
acısıyla, kekresiyle yanmanın...
​Ben artık gidiyorum,
elveda sevgilim.
Buluşmak mı?
Daha ölmedim!
​Hayallerim var,
sana anlatmadığım...
Belki bir gün el ele yürürüz
meşe ağaçlarının altında;
kafamızdakileri salarak
yaprakların boşluğuna,
gülümseyerek.
​Seçenek 2: Daha Düzenli ve Ölçülü Revize
​(Mısra yapılarını daha simetrik hale getiren ve kapanışı güçlendiren versiyon)
​Güz Şarkısı
​Sarının binbir tonu,
Turuncunun en derin renkleri...
Yaprakların hışırtısı
Söyler usulca bir hazan türküsünü.
​Sarmalar benliğimi
Sonbaharın sessiz saatleri.
Her şeyin bir sonu var elbet;
Yaprakların da, yaşamın da...
​Dirilmek için mi ölmek,
Yeşermek mi sararmakla gelen?
Zamanı mı geldi yoksa, sevgilim?
​Sana uzun ömürler dilerim;
Acısıyla, tatlısıyla yanmanın...
Ben artık gidiyorum,
Elveda...
​Buluşmak mı?
Daha ölmedimdeğil mi?
Hayallerim var hâlâ,
Sana hiç anlatmadığım.
​Belki bir gün el ele yürürüz
Meşe ağaçlarının altında;
Kafamızdakileri bırakarak
Rüzgâra, yaprakların boşluğuna
Ve sadece gülümseyerek...
​