Sabah gün doğarken içim açılır,
Doğaya baktıkca neşe saçılır,
Yağmur, kar yağarsa eve kaçılır,
Bu kadar çok hızlı geçmese günler.
Guşluk bitiyorken öğle oluyor,
Kuşlar cıvıldaşır huzur doluyor,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
