Bir gül gibi solacağız
Mutlak bir gün öleceğiz
Er geç toprak olacağız
Mutlu mesut gömün beni
Yanımda bile olmadınız
Arayıp da sormadınız
Vicdanınız kadar konuşun
Cüzdanınız kadar değil...!
Samimiyetiniz kadar konuşun
Ukalalığınız kadar değil...!
Duruşunuz kadar konuşun
Saçlarım beyazladı
Hafızam bulanıklaştı
Gözlerim gençliğimdeki kadar net görmüyor
Uzun cümleler kuramıyorum artık
Eskisi kadar ezberim de kuvvetli değil
Kulaklarım ise ağır işitiyor
Korona bahane
Sorana şahane maskelerimiz var
Her biri birbirinden şirin...
Artık maskeleriniz de düştü
Kara sinekler tepenize nasıl da üşüştü
Kızarmayan yüzlerinizle
Kavgalar savaşlar burda
Tacizler tecavüzler burda
Rütbe makam hırsı burda
Hukuksuzluk, yolsuzluk, adaletsizlik burda
Vicdansızlık, merhametsizlik burda
Komşusu açken tok yatan burda
Dokunacak kadar yakınken sevdiklerimiz, dokunmadık...
Şimdi dokunmak istesek de, dokunamayız..
Bu kadar mı zordu kenetlenip sarılmak...
Kolayımıza geldi kırmak, kırılmak
Doğamızda var dedik
Düzelmedik, düzeltmedik...
Kime sorsam iyilikten söz ediyor
Peki kötüler nerde
Kime sorsam içi dışı bir
Peki içten pazarlıklılar nerde
Kime sorsam vicdan sahibi
Peki vicdansızlar nerde
Zevklerini cennete ertelemiş kadın adıdır anne
Gövdesine düştüğü an başlar endişesi
Dokuz ay karnında taşır
Büyüyene kadar kucağında
Hastalanınca sırtında
Bir ömür yüreğinde
Madem dil kıyı, kalp deniz.
Zırhı da sabırdır.....
Yüzümüz kalbin, insan da insanın aynasıdır.
İyiyse insan, iyiyi yansıtır.
Aynan pusluysa, herkesi yanılsatır..........!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!