Hadi gel artık beni yorma hayat
Bak yılların çizgileri yüzüme yerleşmiş
Hele ruhum ne yaşanmamışlıklara gebe
Dışımda yaşanmamış koca bir şehir
İçimde çağlayan bir nehir var
Kalan bense benden habersiz can çekişmekte
Bedeni yorgundu
Gözleri uykusuz
Gergindi sürekli
Huysuz mu huysuz
Evinde geçmezdi bir günü sorunsuz
Saracak yer arasa da, olmaz ki onsuz
Bana her dokunduğunda
Şiirler akıyor yüreğime
Mısra mısra
Satır satır
Al beni dizlerine yatır
Ellerinle saçlarımı okşa
Keşkekleri çıkardım hayatımdan
Aşureler bana göre değil
Bana göre değil keşküller,revaniler
Çok yeme gelir başucuna zebaniler
Hanım göbeği, dilber dudağı,
Vezir parmağı yok artık hayatımda
Anladım ki vurdumduymaz
Saati saatine uymaz
Değer verse böyle olmaz
Nadide güller solmaz
Artık kimseye güven yok
Yağmur oldum
Sağnak sağnak yağdım sacaklarından,
Yine de kurtaramadım kuzularımı İnsanların alçaklardan......
Konuşmanın adabını bilmeli insan
Bazen de susmalı...
Kelimeleri harcamadan
Yormadan cümleleri
Kırmadan insanları...
Ne asil bir davranıştır
Narindi bilekleri,
Elleri yıpranmış
Hanidir konuşmuyor
Belli ki usanmış
Dalıp dalıp gider olmuş
Gözleri buğulanmış
''Anladım ki; yok senin de diğerlerinden farkın, takılırsan görürsün dişlisine çarkın''
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!