kendini saklayan günün, gece ortası
furuğ çıkageliyor
iki fincan koşuyor tepsiye
çay mı, papatya mı?
cebinden çıkardığı iğde yaprağını uzatıp
dilinin şerbetiyle;
“şiire ve kalbe iyi gelir! ” diyor
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta