Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
kendiyle konuşur gibi yokluğun
bu hikayemiz zamanın kapısında
bu gökyüzü işte kanatlarınla dokuduğun
İnsanı en çok iç yalnızlık öldürür
Yanında uyuyan kişinin sesini bile duyamazsın, bu zaman kederdir
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta