Hep birileri gidiyordu. Kimse kalıcı değildi. En son benden giden kimdi ve götürdükleri nelerdi. Hesabı tutulmayan şiirlere gömülmüşlüğüm ve uslanmaz kalemin bana çektirdikleri karşısındaki acizliğim.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta