FİRUZE
hamdım sevdana pişmeye geldim
ademde aciz bir kuldum
dergahında piştim âdem oldum
tohum iken toprağa savrulup göğerdim
kerameti olan pire döndüm
zayi isli bir ilkmen iken
yollara ziya veren kandile döndüm
eşiğine yüz sürmeye geldim
çulsuz idim postum oldu
postnişim sensin firuze’m
yüreğimi örsle çekiç arasında ezdim;
kan ter içinde çeliğe su verdim
ateşi ve suyu; aşkı ve ihaneti birlikte gördüm
firuze gözlerinin harında tutuşmaya geldim
yokluğunun varlık; varlığının yokluk
sırlarının sırrına ermeye geldim
yarama tuz bastım
vuslat benim neyime firak olup
firuze gözlerinin cehenneminde yanmaya geldim…
aşk gelince cümle eksiklikler biter der Yunus
ben de kendimi sende tamamlamaya geldim
Kayıt Tarihi : 14.3.2026 21:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!