Firuze Şiiri - Şahin Yavuzkaplan

Firuze, gözlerinde bir deniz,
Beni boğan, beni sarhoş eden,
O derin bakışlarda kaybolurum,
Ve her dalga seni tekrar getirir.

Bir adım atsan, dünya durur,
Bir gülüşünle geceyi aydınlatırsın,
Ama sen, hep uzaklarda,
Bir hayal gibi, bir rüya gibi,
Bir anlık bir dokunuş, bir söz,
Ve sonra kaybolursun yine.

Firuze, seninle her şey başka,
Bir anda her şey kaybolur,
Bir bakışınla, bir gülüşünle,
Bütün dünya benim olur.
Ama seni ne zaman bulsam,
Bir yabancı gibi, hep uzak,
Bir adım daha atmak isterken,
Hep geriye çekilirim.

Firuze, seninle her şey hayal,
Bir masal gibi, bir şarkı gibi,
Ama masal bitti, şarkı sustu,
Sen hala bir uzaklık,
Beni kucaklayan bir boşluk.

Bir zamanlar seninleydim,
Bir zamanlar her şeydim,
Ama şimdi seni ararken,
Bir yalnızlık sarmış etrafımı.
Firuze, ne zaman döneceksin?
Yokluğunda kaybolan ben,
Bir umutla seni beklerim.
Ve her geçen anla,
Biraz daha kaybolurum.