Fırtına Bahçesi Şiiri - Cihad Keskin

Cihad Keskin
38

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Fırtına Bahçesi

siz yine hüzünlüsünüz, öyle söylüyor gözleriniz.
siz yine birikmişsiniz ve dahi siz kimsiniz?
siz, olsa olsa ailenizin verdiği bir isimsiniz.
hiçbir çıkarı yok yine alacakaranlığın.
yine deniz sakin, yine sessiz tüm ağaçlar.
kırmızıya çalan bir kapı var, yolun sonunda.
açsak mı, yoksa bu kırmızıya çalıp gider mi biraz beklesek?
yangın yerine dönmüş gözbebekleriniz.
bir şey yasaklanmış size, belli, olmasa söylerdiniz.
dört tarafı denizlerle çevrili olan kara parçası benim olsa, adam olurdu.
e öyle ki, adam olsa zaten bende olurdu.
adam değilmiş demek ki.
siz sahi, kimsiniz?
yıpranmış, çok kesik var, oysa güzelmiş elleriniz.
yanmadan önce çok şey görmüş mutlaka, öyleyse güzelmiş gözleriniz.
şimdilerde dokunamayan, göremeyen birisisiniz.
siz yine birikmişsiniz.
iyi dinlersiniz, aslında anlatsanız dinlenirsiniz.
işte tüm bu çorak arazi, bir zaman devasa bir bahçeymiş diyorlar.
her çeşit çiçeğin rahatça yaşadığı, rengarenk bir bahçeymiş.
öyle diyorlar.
birgün sert bir fırtına çıkmış diyorlar.
tüm çiçekleri köküyle birlikte savurmuş.
bahçenin sahibi dönüverince bahçesine, ne çiçek görmüş ne de renk.
oysa çok tohum varmış elinde, toprak aynı toprakmış.
bahçenin sahibi, bir daha çiçek ekmek istememiş diyorlar.
fırtınadan çekinmiş.
bahçesini yok edince fırtına, bahçesine küsüvermiş bahçenin sahibi.
kızmış üstelik.
"haksızlık bu" demiş.
"ben o kadar emek verdim, bir fırtınada beni bırakıp gittiler" demiş.
"bir daha çiçek miçek yok bu bahçeye" demiş.
arazinin çoraklığı buradan gelmiş.
oysa çiçeğin doğası renkse, kokuysa, fırtınanın doğası söküp atmakmış.
olmuş işte olacak olan.
ne varmış bunda kızacak.
fakat bahçenin sahibi, tüm tohumları yakmayı tercih etmiş.
on küsur yıl sonra bir fırtına daha çıkmış, koparacak çiçek bulamamış bu defa, esip geçmiş.
sevinmiş bahçenin sahibi, "ya" demiş "ekseydim yine çiçeklerimi?"
"yine kopacaklardı köklerinden".
haklıymış bahçenin sahibi öyle diyorlar.
bahçenin sahibi haklıymış.
fakat iki fırtına arası on yıl çiçeksiz yaşamış.
siz yine birikmişsiniz.
siz sahi, kimsiniz?
fırtına mısınız, çiçek misiniz?
ah özür dilerim.
siz olsa olsa, o bahçenin sahibisiniz.
üzgünüm, çiçeksiz öleceksiniz.
bundan işte, fark ediniz, yangın yeri gözbebekleriniz.

Cihad Keskin
Kayıt Tarihi : 7.7.2019 00:26:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!