Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Şahane bir anlatım,tebrik ederim, Muhterem kardeşim, Sağol varol. Yaradan bazı kullarına farklı özellikler vrmiş, sizde onlardan biri siniz, şiir işte böyle yazılmalı. Herşey gönlünüzce olsun.Sevgiler..
oktay çöteli-Elazığ
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta