Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
'Hala nefesi ensemde. Bu gidişle de bırakmaya zerre niyeti yok.' diye fısıldarsan kendi kendine, yedi ayda ilk nefesi üflersin hayata. Üflemeyi unutsam da arada, eve gelince aslında ne kadar geç kaldığımı, beni beklemeyenleri suçlamaya koyulurum. Takan var mı diye sordunuz diyelim:
-'Çok yaşa'
-'Sen de gör! '
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!