“Namlu puşt olmuş
At ayağı puşt”
Böyle demişti Enver Usta
At ayağının puştluğunda
Devrilmişti Turan dağ gibi
Yıllar geçti
At izi it izine mi karıştı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiir olarak değilse bile,nesir olarak güzel.Elinize sağlık.Selam
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta