Fiktif Şiiri - Reyhan Keskin

Bazen bende yapamıyorum Fiktif .
Ben çoğunlukla hiç bir şeyi yapamıyorum.
Ne kadar beceriklisin diyorlar .
Ben Aslında Hiç Bir Şeyi Olduramayan
Olmamış Bir İnsanım Fiktif .
Beceremiyorum ,
her yanım yarım kalmış , tamamlanmamış, olmamış kursagımda kalmış heveslerle dolu .
Kendimi nasıl sevdiriyorsam öyle nefret ettiriyorum.
Ve gülüyorum, sürekli tekrar ediyorum kelimeleri belki bir cümlede beni anlayan birine denk gelirim diye
Çok konuşuyorsun diyorlar ,sonra
susuyorum konuşmaya zorluyorlar Fiktif .
Gülmek sana çok yakışıyor dediklerinden beri ağlıyorum.

Deliriyorum ama inatla ilaç almıyorum.
Tedavi olmak istemiyorum .
Her şeyi ayık kafayla yaşamanın Grurunu yaşıyorum .
O salt acıyı iliklerime kadar hissediyor olmak bana hayatta olduğumu hatırlatıyor.
Ufak çapta çıldırıyorum .Ama sorun yok .
Hani sevgi herşeyi çözerdi neden sevemiyorum?
neden ağlayamıyorum ?
neden sarilamiyorum ?
Neden beceremiyorum var olmayı ,
yaşamayı, hayata karışmayı ?
Kuralları ,prosedürleri bir türlü benimseyemiyorum .
Kafamın ici bir cehennem Fiktif
Ama nasıl sırıtıyorum bilemezsin .
Gerçekten Sırıtıyorum
Göze batiyorum ve sanırım gerçekten farkedilmiyorum da ..
Ama iyiki varsın Fiktif
Sen olmasan kafayı yerdim .
Sen benim tek dostumsun
Kimsenin elimden alamayacağı tek sırdaşım .
Fiktif,
aynı bana benziyorsun ..:))