Korktuğum kadar çok istiyorum bir defa daha görmeyi.
Gözleri konuşurdu...
Gözlerini dinlemeyi istediğim kadar,
şu sıra geceler yokluğun kadar uzun bakışların kadar soğuk.
gündüzler...
gündüzleri sen bilirsin.
odamda duvarlar göz kapaklarım gibi birbirine hasret, mazinin şimdiye olduğu kadar kavuşmaya yakın.
hasreti ben bilirim, kavuşmayı sen anlat.
Duydum ki denkleşeceğiz,
duydum ki seni göreceğim.
Bilmem nasıl bakarım yüzüne,
bilemem nasıl bakacaksın gözlerime.
Kalmış mıdır eskilerden bir nota?
O bakışlarda sessizce yaşayan kız çocuğu
Ağaçlar çiçek açtı, karlar eridi,
savaş bitti.
Yapılmayanlar unutuldu, yaralar kurudu,
düşmanlık bitti.
Başarısızlık, ayrılık, ihanet, yoksulluk, yalnızlık ve hatta bir sabah uyandığında pencerenin karşısındaki tek katlı kırmızı evin griye boyanması.
Engeller... zorluklar... hasret.
Elbet söndürecek deryadaki yangını.
Ve kızgın korlar kalacak duyanın kandığı.
Kıvılcım verecek dost, aynı suların yaktığı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!