Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

yüreğim yandı mı
dumanım çıkmazdı...
ateşim söndü mü
küllerim kalmazdı...

yanma yüreğim yanma

akıl...
uzakları düşünür....
ayaklar...
yollara düzülür...

gönül...

aklıma;
birşeyler geliyordu...
senin adına! ..
hemence,
gönlüme havale ediyordum...
sevdamın adına! ...

ağlamak...
acıdan da olsa...
mutluluktan da...
bedenle ruhun buluşması...

sevmek...

Bu güzgününde
Göğe doğru bakıyorum...
Ki...güneş yakmakta....
Kurşun gibi..
Sıcak mı...sıcak...
Güneş akmakta

aşk,
benim adımdı,
harfi harfine...
işlenmişti gönlüme...
ben istemesem de!

baktım...
bastığım toprağa...
düşündüm kara..kara...
düşündüm...
altında yatanları...
kucak kucağa...

bağa girdim üzüme,
sendin benim gönlümde...
amacım seni görmekti..
üzüm yemek bahane...

bağa girdim üzüme,

senden..,
sözler bekliyordum...
tutman için değil,
sadece...
duymam için..
uzağımda değil,

bana....
bir gün yeter...
sandım...aldandım...
saatlerce...
düşündüm kaldım...
yaprağı kopunca....