Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

buğday...
bir dane idi...
toprağa ekildi;
suyu yedi,
yeşillendi...
güneşi yedi,

ben...
çiçeklerdeydim...
gülleri seviyordum....
güller...
beni sevmese de....
ben...

seni...
gördüm sandım...
adını fısıldadım
karanlığın içine doğru...
adın kulağımda aksilendi....
yanıt bulmadı...

eskilerde...
sabahçı kahveleri vardı..,
sabahı olmayanlar
orada...
sabahları beklerdi...
onlar ki;

Gönlüm....
Baharlarda gezerdi...
Bedenime inat...
Bedenim....
Güzlerde gezerdi....
Ruhuma inat....

bahar...
sarmıştı ya...
kırları...bayırları....

bahar...
şaşırtmıştı ya...

sen! ..
iyiliği;
hissedersen,
gönlünde...
ifade edersen,
dilinde...

Güneş...
Bir defa doğar...
Ve de batmaz..
Bir daha asla...
Karanlıklar...
Güneş açar...

gözler vardı...bakar idi..
baktığını...görür gibi...
gözler vardı...ağlar idi..
yaşlarını...salar gibi..

gözler vardı...bakar gibi...

gözlerimiz,
iki küçük kamera...
tüm dünyayı taramada....

yüreğimiz,
yumuruğumuz kadar...