Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

sen,
samanyolunun;
küçük sarı yıldızı..
dünyamızın;
yaşam kaynağı..
gün ışığımız GÜNEŞİMİZDİN...

güneş,
çiçekler içindi...
çiçekler sevgi için...
sevgi,
insanlar içindi...
insanlık güneş için...

güneş,
suya düşerdi...
su yanardı..!
hare hare...

güneş,

gül...
dalında; güneşin...
koparınca; senin...
sunduğunda; sevdiğinin...
kuruttuğunda; hasretinindir...

ey sevgili,
gülüşün;
nefesinden değil
gözlerinde olsun isterim..!
gülüşünü;
eller değil,

sana güzüm diyemem,
sen baharın gülüsün...
hasretin yaksa bile,
nefesim ol diyemem...

sana hüznüm diyemem,

bir gonca gülüm olaydın,
ellerim senin gözlerim senindi...
ellerimi kana bulayaydın,
dertlerin benim dikenlerin benimdi...

bir demet gülüm olaydın,

yüzünde,
kocaman bir gülücük
açmıştı...
ansızın,
öpesim geldi
uzattım dudaklarımı

ya çocuk olmalı...
ya deli...
ya da tikli...
ki...
hep gülmeli...

gülmek istedim...
aklıma,
neler geldi neler....
o an,
dondu yüzümde
oynaşan gülümsemeler...!