Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

gün...
güneş ile dünyanın....
hiç bitmeyen aşkından...
oluşmakta...

gün...

gül açınca....
yakışır dallarına...
kendinden...kendinden...
gül kokunca...
karışır rüzgarlara...
derinden...derinden...

gül....
bağında nazlıydı...
rüzgara karşı...
aşk...
gönülde nazlıydı...
yalana...dolana karşı...

gözlerin gerçeğimdi...
hareleri hayalim...
al içlerine,
kaybolduğumu bileyim..!

kirpiklerin gerçeğimdi...

gözlerine bağlandım...
nutkum tutuldu...
-seni seviyorum.. demek istedim...
hecelere takıldım...kaldım...

sözlerine bağlandım....

gül...
dikildiği bağında...
bağlandığı dalında...
tutunduğu sapında...
kendine aşıktı....
yalnızca...

öyle bir zaman
gelir ki...
diller,dönmeyi beceremezler...
işte o an..,
iş,gözlere düşer...
onlar herşeyi saklamadan söyler...!

akşamları,
saran karalar...
yıldızları ve ayı,
açsa da bu yaralar...
her gece karanlığında
gözlerim ağlar...

gözlerimi kapattım...
ellerim,
buldu ellerini...
sıcak...terli...ve titrekçe idiler..!

gözlerimi kapattım...

elimde...
bir gelberi
olduktan gayri...
en güzel meyveler
ağacın uzak dalındaymış
hiç önemli değildi...!