Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

sen,
yüreğimde
kraliçeğinle taçlandın...
ben,
beynimde
zincirlere bağlandım...!

yola çıktım...
sağı solu çalıydı...
bu kimin işiydi?
belli değildi..!
oram buram takıldı,
üstüm başım yırtıldı...

sen yoksan...
gün doğsa bile,
geceleri özlerdim ben...
rüyalarımda,
sen olacaktın diye...

Bir alev seliydi..,
Gözlerinden gözlerime akan...
Bir alev topuydu nefesin..,
Yüreğimde patlayan...!

Bir alev kırmızısıydı..,

Kadın, ses'tir...
Duyulmayı....
Kadın, göz'dür...
Bakılmayı...
Kadın, el'dir...
Tutulmayı...

sen,
dağların yücelerindeydin,
ben eteklerinde...
karlar dumanlar senindi,
çığlar feryatlar benim...

gözlerim vardı...
güneşlerim vardı..,
senle bakar...
seni boyardı..,
varlığınla parlar...
yokluğunda batardı..,

aşk,
pembeydi...
gülün pembe...
ellerin pembe..
yanaklarınsa pespembe...
vefasız,

sana..,
yakın olam dedim...
yolun kokun bilmez idim...
düştüm yoluna...
sarıldım kokuna...
varam dedim...varamadım..!

yâre sardım elimi...
çekemedim kendimi...
ateşi değdi gönlüme,
oldum ben de gelberi...

yâre kardım sözümü...