Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

ben insandım..,
kah...
dağlardan yüceydim...
kah da...
cücelerden cüce...!

isminiz neydi? ...
lütfeder misiniz? ...
yoksa,
hışşştt..dememi mi?
beklersiniz...

günün...
ilk ışıklarından önce....
sabah ezanları okunuyordu...
İstanbul'un camilerinde...
ALLAH yücedir diye...
oysa....

bahar..,
işte böyle bir şey....
beyazın üstünde pembe...
pembenin üstünde gönlüm...
haydi gel....
beraber uçalım gülüm...

kalemimiz kurşundu
elimizde....
arkasına kapak koyardık
boyu uzasın diye...

silgimiz lastikti...

ne zaman,
aşkımı söylemeye kalksam
sana...
parmakların,
sustururdun beni...
gözlerin,

sana,
ellerimi verdim...
başka tenlere dokunmasın diye...

sana,
gözlerimi verdim...

ÖYLECE...

üç kuruş..
param vardı....
beş kuruşluk aşkım...
üçe beşe bakmaz...

yaradılış ses...
vücutsa hareket...
haydi durma..,oyna...
dans et...!

yaradılış rahmet...

aynı yastığa baş koymuş...
aynı yorgana örtünmüş...
aynı geceye gözlerimizi kapamış...
aynı karanlıktan korkar olup
birbirimize sarılmıştık...
ben bendim de