Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Eller benim idi..
Gözler falcının..
Çizgiler benim idi..
Sözler falcının..
Mazi benim idi..
Gelecek falcının..

gece...
karanlıklarını
içinde taşıyordu
hiç korkmadan...

gözlerim...

inan ki...
o çirkin sözler....
dilimden düştüğünde...
yüzünde...
o anlamı bulacağımı....
hiç düşünmemiştim...

Haydi...
Durmasana...
Yürüsene salına...salına...
Gözlerim...
Doysun endamına....
Bırak...

onlar ki..
bir tek cümlede...
hazineler sunuyordu...
gözlerimizin içine....

onlar ki...

Allaha....
emanet ol...
derler....
Rabbim...
emanetçi mi?
O...

baharda...
kelebeğin kanadında...
bir benek olsaydım...
benekli..benekli...
güneşime...
doğru uçardım...

İşte..
Böyledir...
Köyümün..,
Sevgileri....
Duyguları...
Köylüm taşır onları...

Yalnızlıklardan....
Karanlıklardan..
Çok korkardım
Seslere sığınırdım...
Ağlaya..ağlaya...dinlemek
Bağıra....bağıra..söylemek

Şaşırdım..kaldım...
İstanbul sokaklarında
Yanık bir ses yankılandı
Kulaklarımda...
''Lağımcıııı...lağımcıııııı.....'' diye...
Baktım...anladım...