Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

seni gördüğümde,
gözlerimin içi değil
yüreğim gülüyor...
tebessümler,
damar gibi...kan gibi..
bedenimi sarıyordu!

sivasta...
cehalet eyleme geçtiğinde...
güneşler söndü...
aydınlar yandı kaldı......

ülkede...

ateşim sendin
sevgilim...
korların,
sönmesin diye
gönlümde saklıyordum
sevgilim...

ey canım...
ne kadar dinlersen...
doğanın seslerini..
sen...
o kadar çok...
yeşillenirsin değil mi?

açmadığınca..,
bir küçük nottu
yazıp katladığım...

sana göre önemsiz
bana dünyalar gibi gelen...

çiçekler;
ya yalınkat,
ya katmerli olur...

sevdalar da öyle...

kadın...
kokusuyla...
tende...
kadın...
endamıyla...
elde güldür...

kalbim...
kana muhtaçtı...
kan olmasa...
o çalışmazdı....

kalbim...

İstanbul...
Kimi şairler,
Seni dinlemek istemişler...
Kimileri,
Cami avlusunda güvercin bilmişler...

kader..,
kimin ellerindeydi? ...
belli değildi...
o zaman.,
bu iki el
bize niye verilmişti? ...