Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Güz güneşi vurunca
Dağların karına
En soğuk ayazları
Duyarım içinde...
Ki..o an
Sessiz bir film

her sabah,
gök sancılanır
güneş doğacak diye...

her bakışta,
yüreğim sancılanır

Sokağın köşesini...
Dönmeden...
Arkama baktığımda....
Sallanan....
Bir eli görüyorsam....
O pencereden...

sen,
benim;
uçsuz bucaksız okyanuslarımsın...
ki..,
saçlarındaki rüzgarların,
gözlerindeki fırtınaların benim...

bir...
kumsala otur...
gece...güne dönünce....
avucunu kumla doldur....
sonra da...otur...
saymayı dene....

sen,
bazen...
öyle bir
''hiç..''derdin ki...
sanki...
o bence,

Kimi gelir bu dünyaya
Kendi ağlar doua doya..
Kimi gider o dünyaya
Ağlarlar...ağlarlar....

Doğma..büyüme...gelişme

koştum...
ardın sıra...
yakalarım sandım....
nasıl olsa....

koştum...

Gözlerimin..,
Gözlerine söylemek istediği
Nice sözler var..
Ayırma gözlerini benden
Ne olur bak biraz..

oturuyordum...
yanımdan geçiyordu...
yürüyenler...
sohbet ede...ede...

yürüyordum....