Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

gemi...
yola çıkmıştı...
denizleri...güneşleri...
illa ki...sisleri..
dalgaları...martıları...
illa ki...ufukları...

kış..
baharını..
karların koynunda...
saklıyor...
bahar...
karlara inat...

aşk;
minicik bir noktaydı...
herşeye rağmen
her yere sığar,
yer ayrımı yapmazdı...

tuşlar...
gönlümü okşuyordu...
notalar dans ederken...
duygular beni uçuruyordu.....

kuşlar....

Soğuk çöl gecesinde
Bir aile yürüyordu..
Ailenin reisi ateşi gördü..
Siz biraz durun dedi..
Ateşe doğru yürüdü..
Amacı ısınmak için

Bir bahçem olsun...
İstiyorum...ki...
Çimenleri..
Hep yeşil olsun...
Sonsuzluğa değin...
Hiç kurumasın...

Ey insan...
Düşün...düşün ki...
Sensin...
Yartılanların en gelişmişi...
Fikrin'dir...
Zikrin'dir...

ışıklar...
gölge yaparlardı...
sen...
içimde olmasan da...
gölgemde ol...
sevgilim...

gök..,
şekilsizdi...
çizsen çizilmez..,
silsen silinmezdi..
duman gibi...!

Tuttuğum...
niyetim sendin...
Çarçabuk....
gözlerinin içine girdim...
Gök kuşağının...
altından geçmek istedim...