Epey zaman oldu,
aşkı hasretle yoğurdum.
Sonu biraz acı oldu,
kendimden de soğudum.
Çok mevsim oldu,
Yokluğunda yine
Damlatıyor damım
Buz gibi evim ocağım
Anlamıyorum yazda mıyım ayazda mıyım?
Yokluğunda yine
Güzeldi yüzü yokluğunun
İstediğim renge boyardım.
Bir an gölgen düştü boşluğuma
Yokluğundan utandım.
Kanattım ellerimi
Hayat bilgiyle yoğrulur.
insan hakla var olur.
İstikbal böyle kurulur.
Yurdunda yurttaş olmalı insan!
Yurttaş olamamak da zaten
Gam'zedeydim senden önce.
Gamzeme dövmeledim seni bir gece.
Yüzakım oldun esmer tenimde.
İsmin yanağımdaki çukur.
Aşkın kalbimdeki huzur.
Ben düşler kurdum
zamanın buğusunda,
hep seni haykırdım
dualarımın fısıltısında.
Saatlerimi ayarladım,
Ayrılık görünmez kaza,
geliyorum demez.
Gelmeye görsün başa
seven üstesinden gelemez.
Ayrılık en büyük eza,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!