Gökyüzünün tek rengini bilirim: bulanık mavi,
Ama kimilerine muhteşem parlament mavi…
Şu trajikomik puslu tiyatro sahnemde
Şöyle tutunacağım dekor dalım bile yok
Değerimiz de kalmamış adam borsasında
Sürekli değer kaybediyor kur’umuz
Çocuk ruhumla neyden korktuğum aşikâr
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta