Figen Yılmaz Şiirleri

16

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Figen Yılmaz

Yıldızlara sürer aşk süvarisi atını
Göremezsin.
Mesafeler erir nal seslerinde,
Sezemezsin.
Aşk vurur mızrabı, gönül inler,
Duyamazsın.

Devamını Oku
Figen Yılmaz

Güne kör, akla sağır yürür.
Değil aydınlık gözlere,
Hayallere de düşman görünür.
Karanlığın kanı kaynar damarlarında.
Kimse görmesin diye,
Işıksız, kör kuyulara sığınır.

Devamını Oku
Figen Yılmaz

Ben Kimim?
Arafta kalan zavallı bir kul..
Bir oyuncak...
Içinde kin, nefret fişekleri barındıran silah...
Namluya sürülmüş mermi...
Kar altında kor ateş...

Devamını Oku
Figen Yılmaz

Kanı kalbimde aşkın,
Temiz berrak ve taşkın,
Akıp dururken şaşkın;
Gölgen ona düşmeden
Gitmem gerek.

Devamını Oku
Figen Yılmaz

Bir oyun oynuyorum,kendime göre:
Ölümsüzlük suyundan içiyorum.
Sonsuzluğun verdiği şımarıklıkla
Kendimden geçiyorum.
Acelem yok hiçbir şey için.
Bütün telaşları, kargaşaları

Devamını Oku
Figen Yılmaz

Önce ağzında dolandırıp durdu,
Sonra fırlatıp attı kaldırıma
İçinin bütün kiriyle.
Akşam,
Aynı yolda adam,
Bir küfür savurdu karanlık ağız boşluğundan,

Devamını Oku
Figen Yılmaz

Tünelin bir ucunda
Ateşi suya benzer âlem,
Fezasında velveleler.
Bir ucunda,
Ateş görünür su.
İnsan ve cin el eledir;

Devamını Oku
Figen Yılmaz

Örümcek tüller uçurum kenarlarında tutunur.
Oralardadır hep tatlı meyveler.
Yıldızlardan mesafesiz zamanlar içine
Uzanır elim,
O meyveler için.
Ve hep davetkar, dipsiz uçurumlar

Devamını Oku