Figen Şençamlar Şiirleri - Şair Figen Ş ...

Bir Kadın..........

Bir Erkek...............

Ve...............................

Soğudu mu yüreğin yoksa hala yanıyor mu usul usul...


Ki,

BEN

Ben aşkı hiç yaşamamışlara...


Ben rakıyı hiç sarhoş olmamışlara...

Sabahın yedisi kapıyı kapatıp olanca hızıyla koşar genç kız otobüs durağına...


Arkasından bir ses GEBERCEN FİGENNN NE O SAÇLAR SIRILSIKLAMMMM...
Canım nasıl özledim bir bir bilsen o sesi sabahın yedisinde...

Belki olacaktı sevdiği ondan çocukları …
Belki son model arabası …
Belki hayal kuracaktı …
Belki oturup bu günleri yazacaktı yarınlarda …
Belki kimse farketmeden yaşayıp her hangi birisi olacaktı...

Saklanmış gibiydi sanki hüzün dardı vakitler...


İçimde yaşıyordum itilmiş duyguları...

Dağıttım şimdilik toparlamadan seyrediyorum hayatı...


Bazı şeyler var çözemediğim değil, bırak dağınık kalsın...

Rüzgarlı bir temmuz öğle üzeri bodrum kumbahçe elimde bir sade gazoz Nebile bakkaldan tarla sokağa yürüyorum sahilde insanlar kimi denize giriyor kimi güneşleniyor uzakta elinde bir kova bağırıyor çocuk süt mısır varrrr …



-

Kimine göre çığlık haykırası...


Kimine göre şefkat kıskanılası...

Hep denizden mi eser rüzgar yüreğe düşer özlem kuşları …

Yalnız kimliği sivrilirken ağır ağır …

O kadar mı belli oluyor hala yandığı zırıl zırıl ağladığı …