Onbeş Nisan’dı.
Kopardılar, kırdılar baharla çiçek açan
Büyümemiş nazlı fidanı.
Köklerini de salladılar,
sarsıldı kökleri derinlerden.
Bu fidan körpeydi, cılızdı ama
Kendini çınar ağacından daha güçlü sanırdı.
Demek gidiyorsun...
Ben bunu hakketmedim!
Ne varsa aşka ve cesarete dair
Sırtlayıp o büyük yangınınla gidiyorsun demek!!
Git........
Oysa
Devamını Oku
Ben bunu hakketmedim!
Ne varsa aşka ve cesarete dair
Sırtlayıp o büyük yangınınla gidiyorsun demek!!
Git........
Oysa




Fidanlara kıyılmasın diye yıllardan beridir çığlık atıyoruz ama dinleyen yok...Vicdanlar öylesine körelmişki, öylesine acımasız yürekli canavarlar türemişki duyuramıyoruz o sağır kulaklara...
Evet fidanlara artık özgürce yaşam hakkı tanınsın, tanınsın ki artık analar da ağlamasın...
Duyarlı yüreğinizi ve sevgi dolu kaleminizi kutluyorum...
Saygılarımla...
Orhan ÇAPAN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta