Feyzullah Evcil Şiirleri - Şair Feyzulla ...

Düzgün dizeleri, düzgün yürekler yazar.
üstad olmanın kıstasları ne?
merhametli yürek var sende.
yaz durmadan,
kalemin kural tanımasın.
yüreğinin sesini yaz.

yine yazıyorum.
sanki günlük gibi.
belki şiir diyeceksiniz,
belkide hadi ordan kabak tadı verdi.!
gözlerimde yaşlar.
yapılan bir iyiliğin geri dönmesi.

Yaslandım tek ayağıma karayım,
Vuslat'ım var benim bahtı karayım
Derdime çareyi ben nerde arayım
Değmen bana şimdi yasta kalayım

zorlamaya gerek yok kaderimizi.
yazgı değil m? i alnımıza yazılan.
yazılmış kalbimize imtihan...
sorular;
acılar la sorulacak...
acıyacak..

kimisi boya göre uzun,
kimisi boya göre kısa!
bazen iliklenir ,bazen kıvrılır...
üzerinde zülüflerin izleri.
üzerinde saatler geçer bazen..

Yarın gel!.
Şerit testeremin çıkarttığı; altın renkli tozlarına,Bürünmüş fakirhaneme.
Duvarlarındaki kalp acılarımın,
Komposizyonunu ,

Yaradılışta bir amaç var.
Konmuştur insanın içinde.
Yerde,gökte,toprak da suda var içte.
Nasıl filizleniyorsa toprakta tohum,
Nasıl yaşıyorsa suda canlılar,
Sende de insanlık için hünerler var.

"Nasılsın?
-Sen nasılsın?
İşte ne olsun...
Yanık...
-Hayırdır...
Kokusu gelmiyomu?

Bıraktılar yapayalnız,
Yapayalnız....
Sözle çivilediler ellerimi yokluğuna...
Karanlık sardılar gözlerime..
Dilime lal kararı verdiler.
Gittiğim yollar gurbet yürekte...

Yüreğim kor,
Sevdalım yel...
Külleri sevemedim,
Sevdamı örten olandı.
Yel külleri üzerimden aldı,
Yine yandım.