Kurumaktadır
Üzgüntüsünden,
Sevgi ağacı....
Meyve de veremez olmuştur artık...
Birkaç dalı kalmıştır yapraklı....
Oda hüzünlü bir barak havasında
konu derinse hiç girmeyelim
sevgi gibi mesela.
hiç sözlüklere de bakmayalım.
dayanamadım,
ben baktım!
tarifi yok.
sevgi yangındır.
bittiği anda yangın söner.
kül kaplar,
üstü örtülür.
hatıra rüzgarı,
"Bedenim yaşlandı belkide...
yüzümdeki kırışıklıklar belirginleşmeye başladı...
saçlarıma yavaş yavaş aklar düştü....
ama!
yüreğimdeki insan sevgisi;
baktı bana gözlerinin ucundan!
sanki! ,
saldı mavinin tüm öfkesini, üzerime....
ışık hızıyla...
ürktüm birden...
geçti gitti, rengarenk çiçeklerin arasından,
Kapıldım rüzgara, deli gönlümle,
Hiçlikler diyarı, nerde diyerek.
Daire şeklinde dönüp, benimle
Sırrına ermeye,niyet ederek
Durunca emirle, durdu esmedi,
Taş olupta yerde ağır olsamda
Neye yarar azar azar oynayınca
Abdal evcil olsam kamil olsamda
Neye yarar üstüm yosun tutmayınca
akıp gider yaşam gibi!
bahar verir topraklara,
filizlenir tohum..
bazen donar,
kara taşlı kalplerde,
sonra,
İki tahta divan,iki sandalye
Otur,gör onu, aç bir şişe şarap
Boş tabak varsın olsun, muhabbet ye
Bakma! onun bunun koyduğu adap
**
Senli benli,çarpsın kadehler daim
**Tanış olduk**
Tanış olduk uzunca sözler ilen
Gönlüm dedi ondan sevgi dilen
Verir oldu benim kalbim seven
Açıldı gönlüm sevda ummanına
**




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!